Singapore Malayalee Association

Members Login


Not a member?
Sign up

ഭക്ഷ്യ പ്രശ്നത്തിനും സാമ്പത്തിക പ്രശ്നത്തിനും പൊതുവായ ഒരു അടിത്തറയുണ്ട്..


യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇത് കമ്പോളത്തിന്റെ deficiencyയാണ്. 10 വര്‍ഷം മുമ്പ് ദക്ഷതയുള്ള(efficient) കമ്പോളം എന്ന euphoria യുടെ ഉച്ചസ്ഥായിയില്‍ എത്തിയപ്പോഴേ ഈ ദക്ഷതയില്ലായ്മ അറിയാവുന്നതാണ്. രണ്ട് പ്രധാന സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ John Eatwell ഉം Lance Taylor ഉം Global Finance at Risk എന്ന ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട പുസ്തകം എഴുതി. അതില്‍ കമ്പോളത്തിന്റെ ഈ ദക്ഷതയില്ലായ്മയുണ്ടാക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങള്‍ വ്യക്തമാക്കിയതാണ്. അതാണ് നാം ഇപ്പോള്‍ കാണുന്നത്. ഇതിനെ എങ്ങനെ അഭിമുഖീകരിക്കണം എന്നും അവര്‍ പറയുന്നുണ്ട്. ആ നയങ്ങളുടെ നേരെ വിപരീതമായ നയങ്ങളാണ് അന്ന് ക്ലിന്റണ്‍ സര്‍ക്കാര്‍ നടപ്പാക്കിയത്. അന്ന് അതിന് നേതൃത്വം നല്‍കിയ ആളുകളേത്തന്നെയാണ് ഒബാമ ഇപ്പോള്‍, അവര്‍ തന്നെ സൃഷ്ടിച്ച ദുരന്തത്തിന് band-aids ഒട്ടിക്കാനായി വിളിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെക്കന്‍ രാജ്യങ്ങളിലെ ഭക്ഷ്യ പ്രശ്നത്തിനും വടക്കന്‍ രാജ്യങ്ങളിലെ സാമ്പത്തിക പ്രശ്നത്തിനും പൊതുവായ ഒരു അടിത്തറയുണ്ട്. 1970കള്‍ക്ക് ശേഷം നവഉദാരവല്‍ക്കരണ (neoliberalism) നയങ്ങള്‍ നടപ്പാക്കി എന്നതാണ് അത്. രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിന് ശേഷം ബ്രിട്ടണും അമേരിക്കയും ചേര്‍ന്ന് സ്ഥാപിച്ച ബ്രട്ടണ്‍ വുഡ് (Bretton Woods) സംവിധാനത്തിന് അന്ത്യം കുറിച്ചു. അതിന് രണ്ട് ശില്‍പ്പികളായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. ബ്രിട്ടണില്‍ നിന്നുള്ള ജോണ്‍ കെയ്ന്‍സ്(John Maynard Keynes) ഉം അമേരിക്കയില്‍ നിന്നുള്ള Harry Dexter ഉം. മൂലധന നിയന്ത്രണവും കറന്‍സി നിയന്ത്രണവും ആയിരുന്നു അതിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങള്‍. ഈ തത്വങ്ങള്‍ സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ചക്ക് സന്തുലിതാവസ്ഥയുണ്ടാക്കുമെന്നും, സാമൂഹ്യ-ജനാധിപത്യ പരിപാടികള്‍, ക്ഷേമം രാഷ്ട്ര പരിപാടികള്‍, തുടങ്ങിയവയില്‍ നിന്ന് സര്‍ക്കാരുകളെ സ്വതന്ത്രമാക്കും എന്നും അവര്‍ കരുതി. ലോകം മൊത്തം ജനങ്ങളുടെ വലിയ പിന്‍തുണയായിരുന്നു ഈ പരിപാടികള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ഒരു വലിയ പരിധിവരെ അവരെ രണ്ടുകാര്യത്തിലും സമ്മതിക്കാം. സത്യത്തില്‍, സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ അതിന് ശേഷം 1970കള്‍ വരെയുള്ള വര്‍ഷങ്ങള്‍ “മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സുവര്‍ണകാലം” എന്ന് വരെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. സുവര്‍ണകാലം അഭൂതപൂര്‍വ്വമായതും താരതമ്യേന egalitarian വളര്‍ച്ച നല്‍കുക മാത്രമല്ല, ക്ഷേമ രാഷ്ട്ര നയങ്ങളിലേക്കും നയിച്ചു. മൂലധനത്തിന്റെ നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത നീക്കവും ഊഹക്കചവടവും ഇത് നടപ്പാക്കില്ല എന്ന് കെയ്ന്‍സിനും വൈറ്റിനും നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. മൂലധനത്തിന്റെ നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത ഒഴുക്ക് കടം കൊടുക്കുന്നവരുടേയും നിക്ഷേപകരുടേയും ഒരു “അയഥാര്‍ത്ഥ സെനറ്റ് (virtual senate)” നെ നിര്‍മ്മിക്കുമെന്നും അവര്‍ സര്‍ക്കാര്‍ നയങ്ങളില്‍ ദിനം പ്രതി തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തിപ്പിക്കുമെന്നും തങ്ങളുടെ ലാഭത്തിന് പകരം ജനങ്ങളേയാണ് സര്‍ക്കാര്‍ നയം സഹായിക്കുന്നുവെന്ന് അവര്‍ക്ക് തോന്നുകയാണെങ്കില്‍ അവര്‍ എതിര്‍ത്ത് വോട്ട് ചെയ്തോ, പണം പിന്‍വലിക്കുയോ രാജ്യത്തിന് നികുതി ഏര്‍പ്പെടുക്കുകയോ ചെയ്യുമെന്നുമൊക്കെ Professional സാമ്പത്തിക എഴുത്തുകളില്‍ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ജനാധിപത്യ സര്‍ക്കാരുകള്‍ക്ക് രണ്ട് നിയോജകമണ്ഡലങ്ങളുണ്ട്.